INICIO
QUEN SOMOS
NACIONAL
INTERNACIONAL
PUBLICACIÓNS
DESCARGAS
OPINIÓN
GALERÍAS
LIGAZÓNS
CONTACTA!

Recibe as nosas novidades
no teu correo electrónico






Presas
     
A incineración non é a solución

Faixa de ADIANTE

Este pasado domingo no Carballiño tivo lugar unha nova resposta popular ao proxecto da planta incineradora no concello ourensán do Irixo. 

A nosa organización sumou a súa voz ás milleiras de veciñas, activistas ecoloxistas, militantes da esquerda social e política que se organizan na loita contra un modelo de tratamento do lixo irresponsable, que lonxe de solucionar problemáticas crea outras novas en cuestión de saúde pública.

Desde ADIANTE agardamos que a veciñanza do Irixo remate por derrotar ás políticas curtopracistas e caciquís da Xunta de Galicia. A nosa solidariedade activa estará sempre presente, así como a demanda dun modelo de xestión de residuos medioambientalmente sostible que se basee nas máximas redución en orixe, reutilización, recuperación e reciclaxe.


 
Por un aborto libre e gratuíto, contra as políticas machistas.
 
 O Ministro de Xustiza Alberto Ruiz-Gallardón, vén de anunciar a reforma da Lei do Aborto. Vén de poñer sobre a mesa, por se a alguén non lle quedara aínda claro, que todas e cada unha das medidas que vai tomar este Goberno significarán un paso atrás para nós, as oprimidas.

Esta primeira reforma da lei implicará que os pais teñan que darlle o seu consentimento ás menores para que poidan interrumpir o embarazo. Supón o recorte de dereitos ás menores de idade, curiosamente ao mesmo tempo que se modifica a Lei do Menor para que poidan ser xulgados en iguais condicións ca @s adult@s ante determinados casos, e a inclusión do paternalismo e o reforzo do modelo de familia tradicional dentro do código penal.

Ademais, Gallardón remitiu aos termos xa definidos na doutrina do Tribunal Constitucional en relación á primeira lei do aborto, isto é, non especificou nada con respecto ás 14 semanas de marxe actuais para abortar e remítese á vaga e reaccionaria idea do “dereito á vida” (defendida xa no programa electoral do seu partido).

Ante isto, desde ADIANTE entendemos que este é o primeiro paso do Goberno central cara á abolición total da Lei de saúde sexual e reprodutiva e da interrupción voluntaria do embarazo e, en consecuencia, esixímoslle ao goberno central que dea marcha atrás. Esta reforma da Lei, así como as políticas en materia de “igualdade” contempladas no programa electoral do Partido Popular, constitúen un retroceso para as mulleres, e a nosa criminalización polo simple feito de escoller como vivir as nosas vidas. Os dereitos colectivos das mulleres están por riba de toda tentativa de grupos ultracatólicos e de extrema dereita para perpetuar os seus patróns sociais. Nós queremos mudar o rol de nai-ama de casa que se nos impón; queremos o noso lexítimo dereito a decidir sobre nós mesmas. Nós esiximos un aborto libre e gratuíto.

 
A morte dun asasino

É para nós complicado emitir un comunicado ao redor da morte de Manuel Fraga Iribarne. Dende logo non é así nin porque nós, a mocidade, vaiamos aceptar o grande pacto de silencio que as forzas do Capital selaron ao redor da ditadura franquista, nin tan sequera porque nos conmovan as marchas fúnebres ou as conmemoracións decretadas ao redor dunha figura que non nos resulta de ningunha maneira controvertida, senón un significativo símbolo de como o franquismo (como outras conmocións totalitarias do sistema) arraizou no sistema político español (e por extensión o galego), e de como os vencedores deron izado un pantalla de fume que quere esfiañar para sempre a pouca memoria social da resistencia antifranquista.

Resulta pouco amábel a mediatización da nosa derrota colectiva. Con todo non nos preocupa que os representantes activos da clase propietaria, festexen coa morte Manuel Fraga a consolidación do seu proxecto de dominación económica, colonial e de xénero. Certo é que este banquete lles corresponde. Nin tampouco as condolencias públicas de tal ou cal partido, do nacionalismo de autodefensa galego, ou do nacionalismo de ocupación español, que abandonaron nas beiravías da historia calquera posibilidade de transformación do real para a maioría social.

Preocúpanos a escasa capacidade da esquerda revolucionaria para resituar no calendario político a conmoción profunda que sentimos polo feito de que a morte dun asasino actualice inevitabelmente a memoria das e dos asasinados, e non só, tamén das e dos oprimidos. A memoria tamén das e dos resistentes. Pensamos agora mesmo nas moitas datas e lugares nas que a actividade política dun peón de altura do fascismo como foi Fraga Iribarne supuxo a perpetración impune da barbarie. E tamén pensamos nas moitas datas e lugares nas que o pobo traballador se plantou con firmeza fronte a esta experiencia de dominación e queda das liberdades.

Algúns teñen interese en que a memoria da resistencia obreira e popular antifranquista amarelee cos xornais. Para nós, a oposición antifranquista é unha das experiencias históricas nas que máis nítida se tornou a conciencia antisistémica. O franquismo foi tan só unha das etapas elevadas no nivel represivo e de suspensión dos dereitos civís e políticos do Capital no estado español. Da nosa man está atopar as conexións e a actualidade de experiencias de formación política democrática que xurdiron ao paraugas do pensamento e das prácticas de oposición ao totalitarismo. Da nosa man está relexitimar a memoria da loita e a dignidade nunha batalla política despregada contra o mesmo sistema que tamén hoxe reprime e condena á miseria á clase traballadora, e en concreto á mocidade obreira.

Quizais o feito máis triste ao redor da morte de Manuel Fraga Iribarne foi a mesma morte dese con el nunha confortábel cama. Traballaremos incansabelmente para crearmos unha alternativa política socialista na que a xustiza sexa administrada polo pobo traballador e na que caian as sabas e as almofadas sobre as que descansan centos de asasinos que serviron a un único Deus, o Diñeiro, cun único método, a Explotación salvaxe das maiorías sociais. 
 
Crónica da Manifestación do 17 de decembro

Decorreu a nosa primeira manifestación nacional baixo o lema: Derrubar o seu sistema, Construír o noso futuro. E a mocidade respondeu.

Cabeceira da manifestación

Ler máis...
 
Teo, 23 de Decembro: Galiza-RASD

Máis un ano, da man das compañeiras e compañeiros de Siareir@s Galeg@s , chega en decembro o encontro da nosa Seleción Nacional de Fútbol. Máis un ano, levarán a Galiza ao terreo de xogo. 

Cartaz do Evento

 

ACTIVIDADES: A partires das 16:00h. haberá un aberto de billarda da auténtica, loita galega, unha carpa DJ e un espazo Saharaui con diferentes actividades.

MANIFESTACIÓN: Ás 19:00hh. sairá a manifestación nacional do campo de fútbol de Cacheiras, baixo a lenda: “Siareir@s Galeg@s, XV anos luitando polas selecçons nacionais!”.

ENCONTRO: Ás 20:30 no campo de fútbol de Cacheiras dará comezo o xogo no que Galiza se enfrentará á RASD.


CONCERTO: Invivo (Metal-Cru, Compostela), Contra as Cordas (Hardcore, Ourense), Bastards on Parade (Punk-folk, A Coruña) e Opció K-95 (Punk-Oi!, Barcelona – Països Catalans).

 
Todo preparado para a mobilización nacional de ADIANTE

Nos últimos días e grazas ao esforzo das nosas militantes e simpatizantes, a convocatoria de ADIANTE deste sábado 17 chegou a boa parte do país. Agardamos que a mobilización de mañá sexa ben recibida e contribúa á rebeldía e desobediencia da nosa mocidade perante este sistema que nos nega o futuro.

Vémonos mañá ás 18 na Alameda compostelá.


Díptico ADIANTE 17 Decembro
 
<< Inicio < Ant. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Seg. > Remate >>

Resultados 1 - 6 de 269
© 2012 ADIANTE (Mocidade Comunista pola Independencia de Galiza)
Feito con Joomla!, Software Libre distribuido baixo licenza GNU/GPL.